و پر رنگ و ریا و داد و درد و زجر و تنهایی و لاک پشتی هم به سلامتی گذشت...
تا چه پیش آید!
پ.ن: ربطی به اتفاقات اخیر نداره.
ما حتمن رای میدیم چون برای کشورمون خیلی دادیم.
اگه تا حالا دوس داشتم از ته دلم جیغ بکشم،
حالا دیگه فکر می کنم جیغ و گریه و نق و ناله فقط یه جور حماقته،
آره حماقته...
چون نق و ناله و از این ور و اونور و زمونه و کوفت و زهر مار نالیدن
فقط مارو پشت خریت هامون مخفی می کنه.
مثلن می خوایم بگیم ناراحتیم که نه سرزنش بشیم نه بشنویم
که مثلن اطرافیان درکمون کنن! تو دلشون بگن آخی! طفلکی!
و دیگه دهنشونو ببندن و زر زر الکی نکنن.